Jerzy Kącki urodził się 06.03.1963 r w Gniewoszowie woj. mazowieckie. Jest absolwentem Szkoły Głównej Gospodarstwa Wiejskiego – Akademia Rolnicza w Warszawie, Wydział Technologii Drewna. Od lat za 70 tych mieszka i tworzy w Mławie. Rzeźbą w drewnie zajmuję się około 15 lat, początkowo w sposób hobbystyczny, prowadząc warsztaty ekspresji twórczej dla młodzieży.

W jego pracach odnaleźć można różną tematykę: religijną, motywy dekoracyjne – roślinne i abstrakcyjne, rzeźbę o motywach ludowych, ogrodową, płaskorzeźbę, herby, akty.

Swoje prace wielokrotnie prezentował na wystawach, przeglądach i plenerach artystycznych, jak choćby na Międzynarodowym Jarmarku Folkloru w Węgorzewie.

Ulubionym materiałem do rzeźby jest drewno lipy i wierzby, często pozostawione w pięknie naturalnej formy i barwy. Zapraszamy do odwiedzania  strony artysty www.stwornia.pl

1.Co zapoczątkowało Pana  przygodę z rzeźbiarstwem?

Z racji wykształcenia drewno i jego przetwarzanie leżało w kręgu moich zainteresowań.  A zainteresowanie rzeźbą było niejako owocem polskiego kryzysu gospodarczego lat 80-tych  – „spod lady” nabyłem pierwszy komplet czeskich dłut snycerskich i postanowiłem je wypróbować. A jak spróbowałem, to już nie chciałem przestać.

unnamed

2. Pamięta Pan swoją pierwszą rzeźbę? Co to było?

Swojej pierwszej rzeźby już nie pamiętam, ale na pewno  zaczynałem od małych form płaskorzeźby w drewnie lipowym.

unnamed (2)

3.Jakie techniki rzeźbiarskie ceni sobie Pan najbardziej?

Jeżeli chodzi o techniki rzeźbiarskie, ja zajmuję się wyłącznie rzeźbą w drewnie. Do tej techniki na przestrzeni czasu znalazły zastosowanie narzędzia i elektronarzędzia do skrawania drewna, ale nadal podstawą jest umiejętność posługiwania się dłutem. Ostrym dłutem.

4.Czym charakteryzuje się Pana styl?

Bardzo trudno mi w sposób obiektywny określić styl mojej rzeźby, fachowo uczyniłby to etnograf. Na pewno nawiązuję do tradycji polskiej rzeźby ludowej, ale wykonywałem również prace abstrakcyjne, akty, czyli jakby rzeźbę nowoczesną, czy użytkową.

unnamed (11)

5.Gdzie Pan wystawia swoje prace? Gdzie można obejrzeć bądź kupić?

W sezonie letnim w miarę możliwości wystawiam swoje prace w ramach  imprez plenerowych, w różnych miejscach Polski. Od lat zaprzyjaźniony jestem z rzeźbiarzami z Kaszub, gdzie organizowane są coroczne plenery rzeźbiarskie, ale również na Mazowszu odbywa się szereg imprez w których mogą uczestniczyć i wystawiać swoje prace twórcy. Na takie plenery, czy przeglądy twórczości zabieram swoje prace. Zawsze można również te wykonane obejrzeć  na stronie www.stwornia.pl

unnamed (7)

6.Ma Pan jakieś wskazówki dla przyszłych artystów?

Wiele lat prowadziłem warsztaty rzeźby dla młodzieży, najpierw w świetlicy Urzędu Miasta Mława, później w Stowarzyszeniu Exodus, więc niejako w ramach obserwacji uczestniczącej odkryłem, że rzeźba dla początkujących nie jest łatwa i prosta. Dla adeptów rzeźbiarstwa miałbym 3 rady: cierpliwość, cierpliwość i jeszcze raz cierpliwość.

unnamed (16)

7.Pana ulubieni Twórcy – ze świata, regionalni, lokalni?

Zawsze interesuję się napotkanymi gdzieś podczas wyjazdów rzeźbami. Jakoś najbardziej przemawia do mnie rzeźba klasyków jak Michał Anioł, czy Leonardo da Vinci, podziwiam prace Wita Stwosza. Z bardziej współczesnych, oczywiście Xawery Dunikowski.  Współcześnie mam wielu kolegów rzeźbiarzy z Kurpi, Mazowsza, Pogórza, Kaszub, których cenię i tak myślę, że poznałbym ich rękę, nawet jeżeli prace nie byłyby sygnowane.

unnamed (18)

8.Czy na pasji rzeźbiarskiej da się zarobić ?

Jeżeli chodzi o aspekt finansowy twórczości, to chyba od wieków nic się nie zmienia – dzieła artystów zazwyczaj są w cenie dopiero po ich śmierci, ale oczywiście występuje na rynku zapotrzebowanie, na przedmioty wytwarzane ręcznie, nie seryjnie, niepowtarzalnie.

9.Co szczególnie lubi Pan rzeźbić?

W początkowym okresie zainteresowania rzeźbą tworzyłem raczej małe formy, czy to płaskorzeźby, czy rzeźby figuralnej. Od kilku lat próbuję swoich sił w rzeźbie plenerowej, przy tworzeniu dużych form. Plenery mają tą zaletę, że pracuje się obok innych rzeźbiarzy. Ma to naprawdę aspekt edukacyjny, pozwala nauczyć się od innych czegoś czego samemu jeszcze się nie odkryło i podzielić się z innymi swoimi doświadczeniami.

unnamed (19)

10.Jak wygląda przygotowanie drzewa do pracy? Jakie drzewo wykorzystywane jest najczęściej do rzeźbienia?

W zależności od rodzaju rzeźby używa się różnych gatunków drewna. Rzeźby   wielkogabarytowe, plenerowe wykonuje się zwykle ze świeżo ściętej topoli. Mniejsze formy można wykonywać praktycznie w każdym gatunku drewna, choć przyjęło się że używa się drewna gatunków liściastych, z których od wieków najczęściej używane jest drewno lipowe. Rzeźbę plenerową wykonuje się na ogół bez szkicu naniesionego na powierzchnię drewna, przy innych formach zwykle szkicuje się zarysy rzeźby na drewnie.

11. Ile czasu zajmuje Panu wykonanie jednej rzeźby?

W zależności od wielkości, ilości szczegółów i potrzebnej precyzji wykonanie jakiejś rzeźby może trwać godzinę, lub miesiące a nawet lata. Stąd cierpliwość jest podstawową cechą przydatną każdemu rzeźbiarzowi.

łączone

12.Ile czasu potrzeba, aby osiągnąć wprawę w rzeźbieniu?

Myślę, że tak jak w każdym rodzaju sztuki, człowiek uczy się do końca życia i ciągle jeszcze odkrywa coś nowego, tak jest też z rzeźbą. Ale żeby nie zniechęcać, to możemy przyjąć, że podstawowe wiadomości o drewnie, narzędziach i technikach można przyswoić w ciągu roku, dwóch lat. A potem jest już tylko praktyka.

13.Czym robi się takie rzeźby?

Rzeźby plenerowe wykonuje się przy użyciu pił łańcuchowych spalinowych i/lub elektrycznych. Można tu wymienić technikę tzw. carvingu – czyli wykonanie całej rzeźby wyłącznie piłą, bez użycia dłuta. Zwykle jednak obróbka zgrubna wykonana jest przy użyciu piły, wykończenie jednak przy użyciu dłut rzeźbiarskich, czasami szlifierki.

Dłuta rzeźbiarskie są przeróżnych rodzajów ( np. noże, płaskie, półokrągłe, trójkątne, proste lub wygięte –tzw. łyżki, specjalne jak np. „noga psa”) wielkości ( duże do rzeźby plenerowej, mniejsze snycerskie). „Wieloletni” rzeźbiarze posiadają na stanie ilość dłut liczoną w setkach. Żeby zacząć przygodę z rzeźbą wystarczy 4-6 podstawowych, później stopniowo odkrywa się potrzebę posiadania dodatkowych. Warto tu zachęcić do kupna dobrych dłut, gdyż złej jakości dłuta zniechęcają adeptów do rzeźby, ze względu na trudności w pracy jakie wtedy napotykają. I tu ciekawostka. Dłuta powinny być bardzo ostre, ale wbrew pozorom najłatwiej skaleczyć się tępym dłutem, co wielokrotnie obserwowałem podczas warsztatów rzeźby z młodzieżą.

 łączone1

14.Jaka jest Pana największa rzeźba?

Największe formy rzeźby plenerowej jakie wykonywałem miały wysokość 3,50 m.

15.Czy stara się Pan przekazać swoje umiejętności?

Przez kilka lat prowadziłem warsztaty dla młodzieży, mam nadzieję, że zaszczepiłem trochę sympatii dla twórczości w młodych ludziach. Moi synowie na razie nie przejawiają chęci do takiej twórczości, ale pocieszam się, że sam zacząłem późno rzeźbić, więc nie tracę nadziei.

łączone2

16.Co jest Pana źródłem inspiracji i co zapewnia  motywację do pracy nad kolejnymi produktami?

Najbardziej komfortową dla twórcy sytuacją jest gdy można tworzyć „z głowy” jak to mawiają niektórzy, z głowy, czyli z niczego. Wtedy naprawdę jest ta wolność czerpania inspiracji i wyboru tematu. Czasem to zamawiający narzuca temat, pozostawiając formę uznaniu twórcy. Mnie na pewno inspiruje rodzima sztuka ludowa. 

Dziękuję za rozmowę.

unnamed (1)

unnamed (3)

unnamed (6)

unnamed (17)

unnamed (10)

unnamed (4)

Wydawca oraz Redaktor portalu MlawaInfo.pl nie ponosi odpowiedzialności za treść komentarzy zamieszczanych przez użytkowników. Osoby zamieszczające wypowiedzi naruszające prawo lub prawem chronione dobra osób trzecich mogą ponieść z tego tytułu odpowiedzialność karna lub cywilna

Brak komentarzy